En ik heb veel plaats nodig. Ik heb namelijk ontdekt dat het mogelijk is om rondom bepaalde voorwerpen te stappen. Spannend! Vooral als die anderen denken dat ze iets veilig hebben weggelegd door het aan de andere kant van de salontafel te leggen. Cha! Voordat ze het doorhebben ben ik er. Ik zou het niet per se vliegensvlug noemen, maar het is toch een vooruitgang. Stap voor stap. Binnenkort ga ik schoentjes nodig hebben. Maar ja, dat wordt pas een probleem. Buiten ligt er nu nog steeds een hoop sneeuw en ijs, maar toen Amélie haar winterlaarsjes ineens kapot waren en mama nieuwe ging kopen, verschoot ze zich dood. Er waren geen meer in de winkel! Enkel zomersandaaltjes! In onze consumptiemaatschappij waar alles in overvloed is kan men in februari geen winter schoentjes meer kopen want de markt dicteert dat je vanaf nu al je klerenkast vol moet proppen met de nieuwe motieven van het aanstaande seizoen. Dommeriken. Ik wil nog de eerste mama ontmoeten die vier maanden op voorhand schoentjes voor haar kleine gaat kopen en dan hopen dat ze tegen dan nog op de kleine groeiende voetjes passen. Mijn mama in ieder geval niet. Dus misschien moet ik tot de zomer wachten voordat ze me buiten laten stappen 🙁 Nou ja, dan moet ik er ook niet zo´n vaart achter zetten om me uit de voeten te maken, heh….