… wordt dikwijls gezegd, en we hebben in levenden lijve kunnen ondervinden dat het klopt. Afgelopen zondag is Julietje van de zetel getuimeld op de leuning van de zetel ernaast. Het zou allemaal niet zo erg zijn mocht die tweede zetel geen houten leuning hebben en mocht Julie haar tandjes er niet in hebben gezet.

De gevolgen waren bloedachtig. En de arts bij spoed in Motol ziekenhuis vond het noodzakelijk om haar tong op acht plaatsen te hechten – zowel van boven als van onder hebben haar tanjdes daar diepe kuilen in gemaakt. Tot onze verschrikking leken ook haar bovenste vier tandjes terug in de kaak gedrukt te zijn.

Ondertussen zijn we een paar dagen verder. De tong ziet er verschrikkelijk uit – door hechtingen verdeeld in verschillende veldjes waartussen draadjes uitsteken. Op sommige plaatsen heeft ze witte of grauwe plekken van aangetast weefsel dat zich probeert te herstellen. Niets van aantrekken, zegt de arts, maar het is moeilik want alleen al de stank verraadt dat dit genezingsproces druk bezig is.

De eerste nacht was een nachtmerrie. De verdoving was gedaan en we  mochten haar niet troosten met een tut om haar tandjes niet verder in gevaar te brengen. Julie was meer wakker dan dat ze sliep, en het enige wat haar een beetje troost kon verschaffen waren Bumba filmpjes op YouTube tussen 02 en 03u ´s nachts.

Nu gaat het al veel beter, ze slaapt weer en lacht, wat ons blij maakt en ook enige inzicht geeft in de staat van haar tongetje – de draadjes zijn bijlange nog niet vergaan, de grauwe plekjes zijn steeds aanwezig, alleen de stank wordt misschien wat minder en ze zevert ook geen liters meer per dag.

Op maandag gaan we terug op controle. Duimen maar dat ze haar bovenste tandjes niet gaan moeten trekken – daar maakte de tandarts zich namelijk zorgen over.

P.S. Op de foto in Berlijn – Julie terug in haar sas, voorgesleept door de twee zussen. Hand in hand hebben ze een goede 400 meter gewandeld. Het lijkt of Julie haar ongeval al vergeten is – ze blijft echter nogal driftig als ze haar zin niet krijgt, iets wat ze ervoor niet deed.