Hoi piepeloi,

We zijn verhuisd, alweer, en deze keer blijven we even plakken Op ons nieuw adres heeft ons leven ook een nieuwe, een meer positive wending genomen (of zo hopen wij De zomer was een beetje uitzichtloos, Luc bracht heel de maand juli op het werk, inclusief een paar nachten, Louisa was ziek en de luchttemperatuur wou niet onder de 30 dalen. Na een maandenlange hitte begon het eindelijk te regenen, uitgerekend op het moment dat we net op ons lang verwachte vakantie vetrokken waren. Een week in de bergen in het zuiden van Tsjechie heeft ongeacht de regendruppels toch deugd gedaan. Een aanrader voor alle fietsliefhebbers: ooit een legergebied waar gedurende 40 jaar geen mens mocht stappen, waar ze in de wilde natuur smalle asfaltpaden voor de tanks overal hebben aangelegd – dat is heden een ware fietsparadijs. Ons kindjes zagen het ook zitten, we stonden amper op of Amélie al in haar pyjama en met een helmpje op bij de deur stond te trappelen: mama, fietsen, papa, fietsen!

Na een weekje fietsen was het een weekje flitsbezoek aan Belgïe geblazen. We waren heel blij om (sommige van) jullie weer eens gezien te hebben en hopen om zo snel mogelijk terug te zijn. Terug in Praag begon de verhuis-ellende opnieuw. Deze keer kwam geen ploeg alles voor ons doen, dus moesten we zelf de klus klaren. Even uitgerekend dat in deafgelopen 6 jaar dit ons zesde adres is, het wordt dus tijd dat we eventjes blijven plakken, want de hoeveelheid inboedel blijft maar stijgen, terwijl onze krachten en moed hebben eerder een neerwaartsetendens En we zijn overigens tevreden met dit “stulpje” van 5 slaapkamers en een aparte gastenverdiep. Onze eerste logées zijn al geweest, we vonden het heel leuk om gasten hier in Praag te mogen ontvangen, en kijken uit naar een volgende logeerpartij Kom maar langs!

Groetjes daar in de lage landen, en blijf “in touch”.

Radka en co.