Author Archives: Luc

Louisa wordt 7 jaar

Leave a reply

2010-01-15 003Zeven jaar geleden viel er ook veel sneeuw in Belgïe. De week na mijn bevalling hebben we met Luc een eenzame wandeling gemaakt in de Boven-Lo. Onze twee kilo van geluk lag toen nog in de cuveuze. Luc wandelde de “berg” in Kessel-Lo op en rolde een reuzegrote sneeuwbal naar beneden. Ik maak een sneeuwpop voor mijn dochter, riep hij. Vandaag heeft hij er weer een gemaakt. Er is weer zoveel sneeuw gevallen. En zijn 22 kg van geluk heeft hem met plezier geholpen.

2010-01-17 021 Wij zijn al op vrijdag beginnen te feesten. Louisa had drie vriendinnetjes uit school uitgenodigd en drie van haar oude kleuterschool. Onderweg hebben we nog a l´improvu een deelneemster meegepakt – een meisje dat zo triestig was toen ik in de opvang Louisa en haar entourage kwam halen, dat ik haar mama moest bellen om te vragen of ze ook mee mocht. Het mocht. Buiten lag nog een dertig centimeter hoge sneeuwhoop dus zijn we met de bus gegaan. Amélie, ik met de koets en vier zevenjarigen op een bus. Spannend!

2010-01-17 007 Het was een leuk feestje, een lady´s ride. De madamen deden niets anders dan zich de ganse namiddag omkleden in prinsessenkledij. Vandaag kwamen Petra en mijn ouders meevieren. Onze prinses kreeg nog een jurk voor haar prinsessen collectie. Dus kan ze de volgende keer nog meer madamen uitnodigen 🙂

Sneeuwhonden fokken voor dummies

Leave a reply

2010-01-17 X Hoe fok je een sneewhond? Het is simpel. Je wordt wakker en stelt vast dat de dertig centimeter hoge sneeuwhoop overnacht nog wat dikker geworden is. Je staat een uur te brullen op je kroost om voort te doen om naar buiten te geraken, maar het wordt je niet makkelijker gemaakt door het feit dat Mega Mindy op Canvas net al haar truckjes aan het uithalen is. Je geraakt uiteindelijk naar buiten door je kinderen het middagmaal te ontzeggen (dan hadden jullie beter moeten ontbijten!), met als smoes te gaan sleën.

2010-01-17 X2 Je geraakt net tot het rand van het bos en met lede ogen aanziet dat je kroost in plaats van zich enthousiast te storten op het sleën met een verveeld gezicht begint te zeuren dat ze liever terug naar huis willen. Je pakt de sleë en je vrouw en glijdt ermee de berg af. Je kroost blijft ongeïnteresseerd. Je maakt een sneeuwbal en bij het gooien ervan in de richting van je zeurderig kroost valt het je op dat de bal niet eens uiteenvalt. Je raapt het terug op en rolt het in de verse sneeuw die bijna tot je kniën rijkt. Je doet alsof je een sneeuwpop maakt. Je kroost begint te zeuren dat ze geen sneeuwpop willen maar een sneeuwbeer, net zo ene als die ze in het boekje van Winny de Poeh gezien hebben.

2010-01-17 X6Je maakt een voortreffelijke sneeuwbeer, life-size. Je kroost wil niet naar huis. Ze willen een sneeuwvos. Je begint het sneeuw-beeldhouden onder de knie te krijgen. Je maakt vier pilaren, zet de romp erop, steekt een tak door de reet van het beest en plakt er wat sneeuw rond. Hij kan er bijna mee kwispelen. Je hebt geen eigen fototoestel mee en trekt dus een paar verfoeilijke foto´s met je gsm. Het trekt op niets. Je maakt je oevre af en gaat naar huis.

Zodra je weg bent beginnen toeschouwers met fototoestellen toe te stromen. Niemand die uit de metro komt kan er naast kijken. De fototoestellen beginnen te flitsen. Er komt een hond aangelopen en gaat pardoes op je sneeuwvos af en wil ermee paren. Als hij verhinderd wordt door zijn baasje, doet ie toch nog een poging om je sneeuwbeer te beplassen. Het is hem ook niet gegund. Je vosje blijft onbevlekt maar niemand ziet in dat het een vos is. Wat een leuke sneeuwhond roepen de toeschouwers!

Julie wordt tien maand

Leave a reply

2010-01-11 009gewicht 9,830 kg, lengte 76 cm, hoofdomtrek 45 cm

En ze is even vrolijk als altijd. Haar kopje wordt een dik bos, haar eerste frisuur heeft ze trouwens al lang achter de rug – anders zouden de haartjes op haar voorhoofd al bijna in haar neus kietelen.

Julie is het geduld zelve. Ze vind het prima om in een bad te gaan, zo prima zelfs dat ze niet eens merkt dat je haar haar wast. Even een paar druppeltje van onder haar neusje wegblazen en klaar is kees, we spelen voort. Schoenen en sloffen staan nog steeds op de top van de lijst van haar lievelingsvoorwerpen, nauw gevolgd door afstandsbedieningen. De boom in met al het leeftijdsgechikt goedgekeurd speelgoed van goedaardige materialen met educatieve functies! Het echte leven is interessanter!

Ze is net een weekske ziek geweest en dat was geen prettig zicht. Ineens geen sneuzige gezichtjes trekken, nieks glimlachen. Bij het opstaan was ze al zeurderig. Haar neus scheidde massa slijm uit, van haar bovenste luchtwegen kwam een gerammel en ze had koorts. ´s Nachts kon ze niet te goed ademen en dat liet ze ook geregeld weten.

2010-01-12 063 Nu is ze weer goed, gelukkig! Ze slaapt haar nachtjes weer schoontjes door, en past zich prima aan het week schema – op schooldagen roept ze aandacht van haar bedje al rond zeven uur, in het weekend laat ze ons dikwijls uitslapen tot acht uur. Zalig!

Vooral met Amélie is ze twee handen op één buik. Hoe gekker haar zusje doet, hoe harder Julie bulderlacht. Soms gebaart Amélie naar haar op een manier dat je zou denken dat de baby zich dood moet schrikken, maar niets is minder waar. Hoe gekker en groffer, hoe beter, vindt Julie. En Amélie is daar een enthousiaste meespeler in.

2010-01-12 014Louisa heeft ook een mooie band met haar babyzusje, ze is veel zachter met haar, beschermender. Ze is dikwijls nogal spaarzaam met genegenheid te uiten, maar Julie krijgt altijd een dikke knuffel van Louisa.

Julie houdt van baby-spelletjes. Bij “Berany berany duc”  oftewel kopjes schudden en tikken is success altijd gegarandeerd. Op de schoot wiebelen is ook goed. Maar in de lucht laten vliegen of rondzwaaien, daar is ze als de dood voor. Kiekeboe is ook altijd plezant, vandaag voor de eerste keer heeft  ze het zelf gedaan – van achter de deur piepen en zich terug schuilen. Ze had er reuze pret van.

Door Praag met sneeuwkettingen

Leave a reply

2010-01-11 019 Het is beginnen te sneeuwen. En het sneeuwde en sneeuwde en toen we wakker werden sneeuwde het nog steeds… En goede vijfentwintig centimeter op een twaalf uur tijd.

Toen gisteravond in Het journaal op VTM de weerman met een serieuze blik aankondigde dat België naar een ware sneeuwkalamiteit afstevent omdat ze morgen ongeveer 1 centimeter sneeuw verwachten, barstten we in lachen uit.

2010-01-09 046Hier in Praag waren gisteravond zelfs de drukke wegen niet meer berijdbaar. Ryšavého straat bij ons in de buurt waar per minuut zoveel auto´s voorbij zoemen zag er uit als een reuzegrote rodelbaan. Komárkova straat hebben we zelf niet omhoog durven rijden, dat was een gletsjer. Tante Miluška moest van ons vanochtend met de trein vertrekken. Ze is geraakt tot aan het centraal station (nog geen lavines in de metro), maar toen ze hoorde dat de treinen in oost-Tsjechië tot vier uur vertraging hebben, was haar trip gedaan.

2010-01-09 044

Maar we blijven het prachtig vinden. De kinderen waren weliswaar onthutst toen we beslissten om toch maar niet te gaan skien gezien we van hier tot aan de piste over de autobaan zouden kunnen langlaufen. Het werd dan “maar” sleeën.

 

Julie wordt 9 maand

Leave a reply

2009-12-11 050 Ons schatteke is drie kwart jaar geworden. Ze heeft net de kunst van het kruipen ontdekt en heeft de fase van het vooruitschuiven voorgoed verlaten. De knietjes krijgen het nu hard te verduren, maar het gaat rap! Het zich opttrekken is ondertussen ook al vooruitgegaan, Julie trekt zich aan alles op en voelt zich duidelijk een winnaar als ze de wereld van omhoog mag bekijken. We hebben nu ook al de keuken ontdekt – en daar valt van alles te beleven! Vooral dan als mama een schuif volledig voor haar inricht met wat keukenspullen die geen kwaad kunnen. Geen stom speelgoed, echt keuken gerief, jupiie, we gaan koken!

Een paar weken later toegevoegd: de eerste verdieping is ook al geen verboden terein voor ons schatteke. De trap op, hoepla! In een mum van tijd is ze boven. Een papa heeft aan de trap nog steeds geen deurtjes geinstalleerd!

Julie is een echte madame, dat kan je nu al vaststellen. Ze heeft haar eerste passie ontdenkt – schoenen! In alle modellen en maten, versleten of niet, allemaal lekker om aan te sabbelen. Jakkes!

Kerstkoekjes bakken

Leave a reply

2009-12-10 007 Oh dennenboom, oh dennenboom, wat zijn uw takjes wonderschoon… En dit jaar letterlijk – onze Linz koekjes kregen dit jaar de gedaante van een kerstboompje.

350 g fijne meel, 140 g bloemsuiker, 250 g boter, 2 eierdooiers en geraspte citroenpel, goed kneden en klaar is Kees!

Dit jaar hebben Louisa en Amélie echt goed geholpen – daar merk je echt aan dat het al grote meiden zijn.  Leerlingen banketbakkerij met als specialisatie deeg proeven, vormpjes uitsteken en koekjes met confituur insmeren. Als bijvak komt er dan nog het opstapellen van koekjes in een doos bij. En ze zijn geslaagd!

Het zijn toch schatjes!

Leave a reply

2009-12-10 024

Het gebeurt niet alle dagen, dus vandaag verdient het wel een blog-verhaaltje. Eerst dacht ik dat ze mij in de maling namen. “Oh, hoe heb je dit mooi gemaakt, Amélie!” – “Je mag het afmaken als je wilt.” –  “En dan is dit prentje van ons allebei, toch?” – “Uiteraard!”.

Meestal komen er namelijk andere klanken van de tafel. Zoiets als: boem, pats, kraak, “aaaauuuuuu!!!” – “Mama, ze maakt mijn tekening kapot!” – “Niet waar, ze heeft de mijne kapotgescheurd!” “Neen, heb ik niet gedaan, maar ze wil me geen kleurtjes geven!” – “Ze zijn ook van mij!” – “Geef hier!” – boem, pats, kraak,  “Aaaauuuuu!!!”

 2009-12-11 023

Niet alleen dat ze vandaag niet één keer elkaar hebben afgeranseld, geschopt, gekrabd noch op elkaar geklikt, ze waren ook in een mum van tijd omgekleed in hun pyjama´s. Louisa vertelde nog dat ze op school kadootjes van onder een kerstboom hebben getekend. Ze heeft voor papa een boek getekend omdat hij zo graag leest, voor mama een zetel omdat ze zo hard werkt en nooit stilzit, voor Julie een speelgoedje en voor haarzelf een pony om welke ze een brief naar Kerstman hadden gestuurd. Amélie keek sip. Haar lipje gebon te trillen. “En ik dan? Heb je dan geen kadootjes voor mij getekend?!” Louisa keek ook sip. Foutje… “Ik weet het al, Amélie, ik wou het net zeggen, dat kadootje met de pony is toch voor ons beiden! We hebben toch samen die brief opgesteld!” zei ze rap tegen de zus. En die was weer content.

Maar het mag ook gezegd worden, afgezien ervan hoe ze elkaar in de haren kunnen vliegen, tegen Julietje zijn ze altijd superlief. Die moet thuis nooit wenen of Louisa of Amélie vliegen ter hulp. Ze knuffelen en spelen en ravotten met haar dat mijn haar soms omhoog staat van de verschrikking. Vandaag met het koekjesbakken werd Julie moe en ik heb ze even in haar bedje gelegd. Zodra ik echter beneden was en mijn handen weer in het deeg stak, begon ze te janken. Louisa ging vanzelf naar boven. Ze heeft even met haar gespeeld (je kon het schaterlach tot beneden horen), en dan was het stil. Louisa heeft haar klein zusje zelf in slaap gekregen.

Het eerste tandje breekt door

Leave a reply

2009-12-02 003 Het is zover. Na maandelang kwijlen, wekenlang knagen en een paar dagen vuurrode wangen komt er een hobbeltje tevoorschijn. Vanonder in het midden links. En zijn broertje steekt ook al een kopje op. Zou dat de reden zijn waarom Julie de laatste paar dagen een soort netelroos scheen te hebben, of eerder nog, een soort muggenbeten op haar armpjes en beentjes? De dokter zei een allergische reactie op eten maar ik kon niets benoemen wat ze al lang niet nuttigd, op meelkoekjes na, maar die lijken me nogal onschadelijk. Misschien toch een bekroning van het eerste tandje?

Het was hoge tijd, want Louisa begon zich al zorgen te maken. “Mama,” zei ze een paar dagen geleden, “misschien zou de Tandenfee een tandje van een ander kindje moeten pakken dat hem net verloren heeft, en dat tandje bij Julie in haar mond steken!”

In de hell en in de hemel

1 Reply

Dit jaar heeft Mikuláš ons laten zitten. We hebben de hele zaterdag met spanning gewacht dat de Tsjechische Sint met zijn duivels en engelen komt opdagen, maar tevergeefs, de heilige man heeft luidens zijn sms verkozen om in de oude stad wat te gaan borrelen.

2009-12-06 011 Maar achteraf gezien was het niet zo slecht. Want wij gingen de dag erop de duivels in de hel bezoeken en de heiligen in de hemel. In Příbram waar de mijnen al sinds tien jaar gesloten zijn hebben die namelijk hun intrek genomen. Eerst moesten we met een krome trap afdalen naar een oude schacht. Het was daar vochtig en donker, het gesteente knapperde onder onze voeten. De meisjes waren muisstil terwijl ze zo drie honderd meter door een met lichtjes verlichte gang moesten gaan. Net voor de ingang naar de hel stond ons een permoník te wachten, een oude mijngeest dat de mensen vroeger hielp om grondstoffen te vinden. Er waren nog andere kleine permonici aan de slag ook.

2009-12-06 037En dan gingen de poorten van de hel open! De duivels waren bezig kaarten te spelen toen hun baas, Lucifer, op een oud mijnkarretje aan kwam rijden. En hij was boos! Want waar was al het eten? De ketel was op één zondenaar na zo goed als leeg! Er moest wat vers vlees gekookt worden, en hij keek beduidend in de richting van zijn toeschouwers. De duivels hebben hun helboek opengeslaan, en ja hoor, daar stonden al de zonden van de aanwezigen te lezen. Maar gelukking was geen van de verweten feiten zo erg om in de ketel te vliegen, dus kregen we een mep met een roe en een zwarte veeg op de wang om de hel niet zo maar te vergeten. En we mochten naar de hemel.

2009-12-06 097 In de hemel, boven in een torentje, stond Mikuláš ons al op te wachten. Nog hoger, tussen de wolken, lag de heilige Peter te snurken totdat de kindjes hem met hun kabaal hebben wakker gemaakt. Hij toverde ook een boek tevoorschijn, maar dit had een vrolijke inhoud – vooral de goede daden werden voorgelezen. En zo kwam het dus, dat tegen alle verwachtingen in, ook Louisa en Amélie een kadotje kregen. De duivels hadden namelijk een pagina overgeslagen toen ze in hun helboek blaaderden, anders kan ik het me niet uitleggen. Maar achteraf is dus alles goed afgelopen en mochten we alle vijf terug naar huis. Wat een opluchting! Klik hier voor meer foto´s.

“Sint heeft er genoeg van,”

Leave a reply

2009-12-02 018leest Louisa hardop en bulderlacht. We zijn de wekelijkse schaden aan het inhalen wat haar huiswerk voor de Nederlandse les betreft. Het is veel werk elke week, en ze vliegen er rapper door dan op de Tsjechische school. Terwijl ze in het Tsjechisch steeds bezig zijn met simpele woorden bestaande uit enkele letters, in het Nederlands worden ze verondersteld om hele blokken tekst te lezen met letters zoals ui, ij, oe…..

Maar Louisa heeft er dikwijls genoeg van. Vorig jaar was het nog plezant, dan ging ze graag naar de les, toen konden de kleuters nog veel spelen, nu is het hard werken.

Louisa buigt zich verveeld over de te lezen tekst met een gedichtje over Sinterklaas en Zwarte Piet. Haar poep wil maar niet ophouden met wiebelen op de stoel die onder haar steeds verder schijnt weg te zakken. En Louisa leest “Sint heeft er … genoeg van!” Ze bulderlacht om haar uitvinding – in plaats van de zinnen op een rij te lezen, leest ze van elke rij het eerste woord. 1- Sint, 2 -heeft, 3 – er, 4 – van en ze voegt er op een freundiaanse manier aan toe wat haar zelf momenteel het meeste toepasselijk overkomt – het woordje genoeg. Sint heeft er genoeg van, en Louisa duidelijk ook!