Het is zover. Na maandelang kwijlen, wekenlang knagen en een paar dagen vuurrode wangen komt er een hobbeltje tevoorschijn. Vanonder in het midden links. En zijn broertje steekt ook al een kopje op. Zou dat de reden zijn waarom Julie de laatste paar dagen een soort netelroos scheen te hebben, of eerder nog, een soort muggenbeten op haar armpjes en beentjes? De dokter zei een allergische reactie op eten maar ik kon niets benoemen wat ze al lang niet nuttigd, op meelkoekjes na, maar die lijken me nogal onschadelijk. Misschien toch een bekroning van het eerste tandje?

Het was hoge tijd, want Louisa begon zich al zorgen te maken. “Mama,” zei ze een paar dagen geleden, “misschien zou de Tandenfee een tandje van een ander kindje moeten pakken dat hem net verloren heeft, en dat tandje bij Julie in haar mond steken!”