Het is zo ver gekomen, van de ene op de andere dag besloot Julie dat het tijd was om zelf haar plan te trekken. Eindelijk komt dat poepje van de grond. De armpjes een beetje strekken en ja hoor, centimeter per centimeter schuiven we op. Ineens ligt Julie een halve meter verder dan ze voordien was. Op verkenning!

Oh ja, er zijn ook beentjes aan die poep! En als je op die beentjes steunt dat kan je op en af springen, heel erg leuk, vooral als je erbij de bovenkant van de rietenstoel kan proberen op te peuzelen. Joepie, een nieuwe dimensie ontdekt, hoe prettig!