Julie was amper vier weken oud toen ze al haar eerste feestdagen mocht meevieren – Pasen. En zoals het bij Pasen hoort, waren hier heel veel haasjes in het rond, vijf ervan hebben zelfs helemaal van Hoboken naar hier gehuppeld.

Het weer was prachtig en voor Julie en mij was die bewuste vrijdag  een grote dag – voor de eerste keer een echte stap buitenshuis met de koets, en voor de eerste keer zelfs met de metro! Vyšehrad met zijn groene rust bad ons een schitterende toevlucht voor een uitgebreide picknick die vele van ons op verschillende manier doorbrachten:

 

 

 

 

 

 

Raoul werd ingepalmd door onze aapjes om uit het mooieboekje te lezen die de Hobokenaren  voor hen hadden meegebracht en Erica zette de laatste kruissteken van haar haasjesmeesterwerk dat straks boven de luiertafel van Julie zijn trotse intrede zou doen.

Terwijl thuis lekker gesmuld werd van de lekkernijen die Yves en Erica wisten klaar te stomen, genoot ons kleinste princesje ononderbroken van de veelvoudige aandacht die ze kreeg.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op zaterdag zijn we er met z´n allen op uitgetrokken, richting Kouřim, een Tsjechische “Bokrijk” waar je telkens met Kersmis en Pasen kan zien wat voor gewoontes er onze voorvaderen in stand hielden.

En het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend – zoals bvb struisvogelseieren te versieren met boven een vlammetje gesmolten waskrijtjes – totdat men ze zelfs eens  probeert. Ouwei! De laatste keer dat Luc deze techniek thuis wou toepassen stond het huis bijna in de fik…

 

 

Op zondag gingen we uit eten in een gezellige pizzeria in  Šeberov. Het eten was lekker en de speelhoek stelden Louisa en Amélie ook op prijs.

 

´s Middags kwamen eindelijk de paaskloken van Rome aangevlogen en hebben hun eieren in de tuin van Bezdědice verstrooid. Zelfgemaakte mandjes van Louisa en Amélie waren er vol van. Tegen de avond hebben we nog een kampvuur gemaakt en gezellig worstjes gebakken totdat het helemaal donker werd en vonkjes van de vers gevellde haag tot hoog in de hemel bleven schitteren.