De dochters van een computerspecialist moeten het allemaal zelf ontdekken (in het Tsjechisch zeggen we “De henks van de smid loopt bloot rond”). Enfin, zo veel keer werd Amélie haar verzoek om een computerspelletje op te starten afgewezen, dat ze heeft beslist om haar eigen plan te trekken. Ineens horen we van boven dat vertrouwde melodietje. Toen ik Amélie vroeg wie het voor haar heeft opgezet, trok ze haar schouders op en zei: “Niemand niet. Ik heb zelf dat deurtje daar opengedaan en de CD daar ingestoken. Het gaat.” Vier jaar was ze toen. Nu is ze bijna vijf. Op een dag roept ze van boven “Mama, kom eens kijken!”. Ja Amélie, straks… “Mama, kom eens kijken wat ik heb gedaan!” Ja Amélie, straks… “Mama, kom eens zien hoe ik de computer mooi heb versierd!” Computer versierd?! Ik haast me in allerijl naar boven. Amélie zit met een brede glimlach met haar handje op de muis. Computer versierd?! Hoe dan Amélie? “Zo, kijk eens hoe mooi!” zegt ze terwijl ze van de startbalk de programmaicoontjes één per één naar de desktop sleept en ze in verschillende hoeken plaatst. “Mooi, heh?”