Monthly Archives: October 2009

Amélie wordt 5 jaar

Leave a reply

2009-10-10 007

Op 7 oktober is Amélietje 5 jaar geworden. Ze kon haast niet wachten. Zoals elk jaar mocht ze haar vriendjes van school uitnodigen. En ze waren talrijk: Eliška en Bára, Kája, Tim en Saša, Terezka en Zuzka. Ze hebben mooie kadootjes meegebracht en samen hebben ze de “schildpadtaart” opgepeuzeld. Dat de taart op deze foto niet bepaald op een schildpad lijkt? Natuurlijk niet! Amélie heeft dit jaar namelijk haar verjaardag liefst drie keer mogen vieren. Ene keer met de vriendjes, ene keer met babi en děda, en nog eens een keer met Petra en Petřík. En elke keer was er een andere taart om de kaarsjes uit te blazen 🙂

meer fotos zijn in onze photo gallery

Onze eerste Homelink-ervaring

Leave a reply

2009-10-10 033

Op een vrijdag avond belden de Zwitserse koppel Rosmarie en Kurt Iten bij ons aan de deur. Ze hadden net rond de 230 km gefietst van Dresden via Most en Litomerice, en hadden graag een paar dagen in Praag willen doorbrengen. Het was een leuke ontmoeting met het lerarenechtpaar uit Zurich die ons in ruil biedde om hun appartement in de Zwitserse Alpen voor een week in te palmen. Daar zeg je toch geen neen tegen? We kijken er al naar uit!

Wonderhaasjes in het bos

Leave a reply

2009-10-04 002 Vlak bij het zomerhuis van mijn ouders in Bezdědice ligt een toverbos. En in dat bos leeft een haasje dat snoep aan kinderen uitdeelt. Je moet soms maar mee gaan om te zien. Louisa, Amélie en Petříček wandelen hand in hand door het bos en roepen in alle tonen luid: “Zajíčku! Zajíčku!” (haasje, haasje). En dan ineens gebeurt het. Op een boomstronk staat een pakketje met pardoes de lekkernijen die ze zo graag bij babi en děda eten. Hoe zou het haasje in het bos weten dat de kindjes langs komen? Dat zijn we nooit te weten gekomen. Děda ook niet, ook al gaat ie telkens op voorhand achter het haasje in het bos zoeken…

Julie heeft een nieuwe verzorger

Leave a reply

2009-10-03 003 Zijn naam is Petřík, het is haar neef en hij is net twee jaar oud. En hij weet van aanpakken. Amper lag Julie in haar wiebelstoeltje in Bezdědice of Petřík kwam aangelopen met de dringende boodschap: “Melkje drinken!” Hij pakte de fles van mijn handen en begon Julie heel zorgvuldig te voeden.

2009-10-03 017 Toen het op de groentepap aankwam, kwam hij handen te kort, dus schoot Amélie ook ter hulp – om de beurt een teugje melk en een lepelje pap, zo moet dat Julie!

En na het eten eventjes naar buiten, om goed te kunnen verteren. Dat de koets zwaarder weegt dan hijzelf, dat kon onze verzorger niet deren. Hij pakte het vastberaden en wapperde er achteraan de hellig af 🙂2009-10-04 033